NAWROCKA
Paris Krakusa
POSTSCRIPTUM:
Polak w Paryzu moze czuc sie naprawde wspaniale. Chyba trudno o bardziej otwarte i przyjazne miasto. Odczuwa sie tu niemal natychmiast nie tylko te ogromna roznorodnosc, ale rowniez kompletny luz, swobode. Turystow tu wiecej niz prawdziwych Francuzow. Wszedzie przewalaja sie tlumy cudzoziemcow, a Francuzi sa wobec turystow bardzo uprzejmi, zyczliwi. Widac to na kazdym kroku. Polakow Francuzi chyba wrecz lubia. Z kim bys nie rozmawial, prawie zawsze znajdzie sie chocby slad jakiegos polskiego pociotka. Nawet jesli i jest to troche naciagane, jednoczesnie jest takze bardzo mile.
Francuzi sa otwarci, sympatyczni, weseli. No i zarci. Jakosc i celebracja posilkow to wiecej niz narodowa tradycja. Prawdziwy pietyzm, prawie swietosc. W godzinach poludniowych na przyklad zycie zawodowe autentycznie zamiera. Kazdy mysli jedynie, gdzie by tu jak najsmaczniej i najprzyjemniej zjesc. Wypelniaja sie po brzegi niezliczone bary, knajpki, restauracje i ekskluzywne lokale. Kazdy na pewno znajdzie cos dla siebie nie tylko podlug smakowego gustu, ale takze kieszeni. Mozna tu wydac na posilek bajonska sume, ale mozna tez zjesc zupelnie przyzwoicie i wcale niedrogo, co przeciez dla samopoczucia turysty nie jest tak znowu bez znaczenia.
Kuchnia francuska jest naprawde wysmienita - lekka i bardzo urozmaicona. Jak dla Polaka, wyrafinowana nawet. Ostrygi, zaby, kraby, krewetki, raki i slimaki to wcale nie legenda o "zabojadach", a ich autentyczny kulinarny przysmak palaszowany namietnie i z wielkim upodobaniem, tyle ze raczej od swieta, bo jednak akurat te specjaly sa stosunkowo drogie.
Posilek to tutaj caly rytual. Rytual celebrowany z najwiekszym przekonaniem, przejeciem. Potrawy i napitki pojawiaja sie na stole scisle wedlug okreslonych regul i w ustalonej kolejnosci: aperitif, przystawka, danie glowne, sery, deser, kawa (ewentualnie z koniakiem). Do jedzenia na co dzien pija sie wino tzw. stolowe, a lepsze, wyszukane roczniki na jakas wieksza okazje. Francuzi mocno "zakrapiaja" swoje posilki, ale moze dlatego, ze pija dla przyjemnosci delektowania sie trunkiem, dosyc rzadko widzi sie tu biesiadnikow na bani.
Jesli podrozujesz ze swym czworonoznym przyjacielem, mozesz go z gory uspokoic, ze rowniez i on spedzi w Paryzu zupelnie znosne wakacje. Na ogol jest mile widziany w hotelach i restauracjach, a jesli jest maly i miesci sie w wozku, nawet robi ze swym panem sklepowe zakupy. Nikt tu na psiaka czy kociaka nie spojrzy wilkiem, wprost przeciwnie. Raz widzialam nawet elegancka pania przechadzajaca sie Champs-Elysees z najprawdziwsza kaczka na smyczy. Francuzi bardzo kochaja swoje domowe zwierzeta i szanuja takie podejscie u innych.
Lubie Francuzow, wsrod ktorych przyszlo mi zyc, moglabym wiec opowiadac o nich w nieskonczonosc. Za duzo byloby tego jednak jak na pocztowke, o ktora mnie tu poproszono. Skoncze wiec juz na tym, ale jesli chcesz jeszcze sie czegos o Paryzu czy Francuzach dowiedziec, pytaj, a z prawdziwa przyjemnoscia Ci odpowiem.
Opowiem Ci, jak ja to widze, bo oczywiscie kazdy odbiera zwiedzane miasto czy kraj na swoj wlasny sposob. Byc moze Ty przyjedziesz i odkryjesz zupelnie inny Paryz. Opowiesz mi o nim, a wtedy ja z przyjemnoscia poslucham;-))))
01-08-1997